با این تفاصیل سفر به اصفهان کنسل می شود و من همچنان در حال ادامه دادن زندگی هستم.

میدونم مشکلی نیست و مهم همین درس خوندنه که باید تموم بشه و وقتی تموم شد با خاطری آسوده هر جا که بخوام می تونم برم ، ولی کاش می شد می رفتیم حتی شده برای دو سه روز ، دلم میخواد یه جایی باشم غیر از اینجا ، یعنی غیر از جنوب گرم و شرجی و خاک آلود.

من عاشق جنوبم چون جنوبی هستم و اگر دوست دارم جای دیگری باشم فقط به صرف آب و هواست و هیچ دلیل دیگری ندارد ، من آدمهای اینجا را و گویش اینجا را و زندگی اینجا را با هیچ جا عوض نمی کنم ، من اینجا را دوست دارم حتی اگر بخواهم اینجا نباشم ، تنها چیزی که مرا عذاب می دهد کمبود امکانات و بدی آب و هواست و این گرد و خاک هم بدتر از همه.

زندگی یعنی دوست داشتنها و نرسیدن به آنها و یا رسیدن به آنها ، زندگی یعنی اتفاقات ساده و تکراری که گاهی آرزو می شه ، زندگی یعنی خاطراتی که گاه و بیگاه از لای دفترهای کهنه و آلبومهای قدیمی وجود آدم رو آتیش می زنه ، زندگی یعنی اداره کار بی خوابی درس تلفن موبایل آینه خرید مبل اتاق تلویزیون ، زندگی یعنی آشپزخونه و بوی یه غذایی که دوست داری ، یعنی خوشحالی یه بچه وقتی داره بستنی میخوره ، زندگی یعنی عشقی که به وصل ختم میشه و یا شاید هیچ وقت نشه ، زندگی یعنی آغوش مادر دستای پدر ، زندگی یعنی خواهر یعنی برادر ، زندگی یعنی عشق یعنی همسر ، زندگی یعنی شوق یعنی فرزند ، یعنی دوست یعنی یه حس ناب و زلال ، زندگی یعنی شادی پدر بزرگ و مادر بزرگ موقعی که نوه شون رو به آغوش می کشن ، زندگی یعنی بوی تند ماهی و بازارهای سرپوشیده ، یعنی لب دریا یعنی یه سفر خیلی کوتاه ، زندگی یعنی بوی عطری که ازش خاطره داری ، یعنی قل قل سماور یعنی آواز پرنده ها ، زندگی یعنی باد خنکی که صبح پرده اتاقت رو تکون میده ، زندگی یعنی اولین اشعه طلوع خورشید ، زندگی یعنی تقویم رومیزی که هر روز ورق می خوره ، زندگی یعنی دستی که محبت می کنه و قلبی که عشق می ورزه ، یعنی شکی که تو به فردا داری ، یعنی اطمینانی که به دیروز داری ، زندگی یعنی همین امروز همین حالا ، ساده بگم زندگی یعنی همین.